தமிழ்மணி

'போயாக்' சிறுகதைத் தொகுப்பைப் பற்றி... எட்டுச் சிறுகதைகள் அடங்கிய இத்தொகுப்பின் சரிபாதி கதைகளில் பால்யத்தின் உள்கூடு வெளிப்பட்டிருக்கிறது. அதாவது கதாப்பாத்திரங்களின் பால்ய நினைவேக்கங்கள் ஸ்திரமான கட்டுமானத்திற்குள் உள்ளோடியிருக்கின்றன. ‘மசாஜ்’ கதையில் /எனக்கு அப்பா ஒப்பாரியை ஊளையிடும் சத்தம் கேட்டது/, ஜமால் கதையில் /ஜமாலின் முகத்தில் அம்மாவின் கண்ணீர் இருந்ததைச் சொன்னால் அமீர் நம்பப் போவதில்லை/ என்று இவ்விரு கதைகளிலும் மையப் பாத்திரங்களுடைய பெற்றோர்களின் கடந்தகால நினைவை ஞாபகப்படுத்துவதன் வழி கதை முடிகிறது. ‘வண்டி’ கதையில் பால்யத்தில் ஏற்பட்ட ரணத்தின் துளிகளை மரியதாஸ் பாத்திரம் தன் மகனின் பால்யத்திலும் கையளிக்கிறார், ஆனால் இறுதியில் நடப்பது வேறு. ‘வெள்ளைப் பாப்பாத்தி’ கதையில் நேரடியாக பெண் குழந்தையொன்றின் சிறுசிறு மனக்கிலேசங்களும், அழகியல் தரிசனங்களும் கதையாக்கப்பட்டிருக்கிறது. ‘நாகம்’, ‘யாக்கை’, ‘பேச்சி’ கதைகளில் மையப்பாத்திரங்களின் நினைவுகளைத் துணைப் பாத்திரங்கள் பகிர்வதாக உள்ளது. * மசாஜ், யாக்கை ஆகிய இரண்டு கதைகளிலும் பாலியல் தொழில் ஈடுபடும் பெண்களின் தன்மைகளும், ...